Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 7 , 1 9 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak mogę radzić sobie z uciążliwymi napadami paniki?

Witam, chciałabym poradzić się w kwestii napadów paniki, stresu, które prowadzą u mnie często do pojawienia się problemów w codziennym funkcjonowaniu. Wszystko myślę jest związane z upływającym czasem, z czym nie mogę się pogodzić. Mam dopiero 30 lat, a... Witam, chciałabym poradzić się w kwestii napadów paniki, stresu, które prowadzą u mnie często do pojawienia się problemów w codziennym funkcjonowaniu. Wszystko myślę jest związane z upływającym czasem, z czym nie mogę się pogodzić. Mam dopiero 30 lat, a nie potrafię iść do przodu, jestem samotna i mieszkam sama. Mam pracę, w której nie mam większych problemów, jednak mimo to w każdym momencie może przyjść i przychodzi atak, że coś mija nie wróci, za wszelką cenę mogłabym wrócić np. do czasu szkoły średniej, żeby było jak wtedy. Jeśli chodzi o fakt zdrowia to mam podwyższone ciśnienie, osłabienie, jestem niespokojna, ciągle mam wrażenie, że coś się stanie. Dodatkowo mam przyspieszone bicie serca, gdy te myśli nawracają. Często puchną mi kostki, łydki, bolą żyły na rękach. Piję dużą ilość wody, tak zalecił mi lekarz, badanie krwi wykazało, że mam za gęstą krew. Mało kiedy potrafię cieszyć się z życia, z tego co jest i obawiam się, że później znowu będę żałować, że nie doceniłam tego co jest teraz i krąg się zamyka.
odpowiada 2 ekspertów:
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Badanie krwi Stres Uczucie samotności Psychologia Osłabienie Ból kostki Serce

Jak radzić sobie z ciągłym zmęczeniem?

Witam. Mam 37 lat, praktycznie sama wychowuję synka 2,5 roku. Rodzice zajmują się nim tylko, gdy idę do pracy. W pracy mam ciągły stres, ponieważ mówią że wyglądam na zmęczoną i przez to zawalam obowiązki. Synek mało śpi, bywa że... Witam. Mam 37 lat, praktycznie sama wychowuję synka 2,5 roku. Rodzice zajmują się nim tylko, gdy idę do pracy. W pracy mam ciągły stres, ponieważ mówią że wyglądam na zmęczoną i przez to zawalam obowiązki. Synek mało śpi, bywa że nie przesypiam w ogóle nocy, a w dzień wykonuje wszystkie obowiązki. Mówiłam rodzicom, że dłużej tak nie dam rady. Ostatnio nie panuję już nad nerwami, chodzę ciągle rozdrażniona. Do tego synek bywa bardzo wymagający, rzuca rzeczami, tłucze się, potrafi uderzyć jak coś mu się zabrania, w nocy potrafi nie spać a w dzień by spał, ale ja musze iść do pracy i nie mam jak odpocząć. Ostatnio puściła mi się krew z nosa, czuję kołatania serca, pale papierosy ale ciężko jest nie palić przy takim stresie. Mam pytanie gdzie powinnam się udać? Czuje, że potrzebuję odpoczynku, a rodzice tego nie rozumieją.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr psychologii Agnieszka Naruszewicz
Mgr psychologii Agnieszka Naruszewicz
Dotyczy: Kołatanie serca Stres Psychologia Rozdrażnienie Dziecko Serce Nos

Jak mam radzić sobie z dużą nerwowością?

Jestem bardzo nerwowa i wybuchowa. Potrafią mnie denerwować najmniejsze rzeczy - nawet takie błahostki jak źle odłożone rzeczy, czy szklanka w zlewie zamiast w zmywarce. Nie potrafię panować nad nerwami, nad emocjami... Nie mam pewności siebie Cały czas brakuje mi... Jestem bardzo nerwowa i wybuchowa. Potrafią mnie denerwować najmniejsze rzeczy - nawet takie błahostki jak źle odłożone rzeczy, czy szklanka w zlewie zamiast w zmywarce. Nie potrafię panować nad nerwami, nad emocjami... Nie mam pewności siebie Cały czas brakuje mi bliskości Czuje się jak powietrze, jakby mnie nikt nie widział... Nawet własny chłopak, który nie rozumie jak mu tłumaczę ze mi go brakuje - cały czas twierdzi, że przecież jest, że przecież mieszkamy razem itd. Ale mi i tak czegoś brakuje... . Mam zerowe poczucie własnej wartości i brak wiary w siebie... Nie jestem odporna na krytykę, bardzo wpływa na mnie opinia innych. Czuje się bezsilna i nie potrafię radzić sobie ze swoim życiem.
odpowiada 2 ekspertów:
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Psycholog dziecięcy Joanna Skwara
Psycholog dziecięcy Joanna Skwara
Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy to normalny stan po zmianie dawki leku?

Witam, mam na imię Przemek i od dobrych 6 lat leczę się farmakologiczne na napady lęku panicznego, moje pytanie dotyczy zwiększenia dawki lęku, po krotce opowiem sytacje. Od kilku lat przyjmuje codziennie lek Parogen, po konsultacji z psychologiem postanowiliśmy wspólnie... Witam, mam na imię Przemek i od dobrych 6 lat leczę się farmakologiczne na napady lęku panicznego, moje pytanie dotyczy zwiększenia dawki lęku, po krotce opowiem sytacje. Od kilku lat przyjmuje codziennie lek Parogen, po konsultacji z psychologiem postanowiliśmy wspólnie abym zaczął przyjmować nie jedną a pół tabletki leku, jednak po upływie - 2 miesięcy znów zaczęły doskwierać mi dolegliwości, uniemożliwiając normalne funkcjonowanie, dlatego postanowiłem znów przyjmować po jednej tabletce dziennie. Moje dolegliwości gwałtownie się pogorszyły, na tyle że boję się wyjść z mieszkania, to już szósty dzień jak przyjmuje po jednej tabletce dziennie, moje pytanie brzmi, czy tak powinno być? Kiedyś obiło mi się o uszy, że przy zwiększaniu dawki, najpierw musi się pogorszyć aby później znów było normalnie. A jeśli tak to kiedy wszystko powinno wrócić do "normy"? Z góry dziękuję za odpowiedź, pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Lęk napadowy Psychiatria Psychologia Farmakoterapia Leki psychotropowe

Jak poradzić sobie z takim uczuciem po stracie bliskiej osoby?

Witam. 17 Lat temu umarła moja dziewczyna, później poznałem swoja żonę która określa mnie jako zagubiony(w tym roku po 8 latach w tym roku usłyszałem od niej te same słowa) tak naprawdę nigdy później nie pokochałem tak jak wtedy, umiem... Witam. 17 Lat temu umarła moja dziewczyna, później poznałem swoja żonę która określa mnie jako zagubiony(w tym roku po 8 latach w tym roku usłyszałem od niej te same słowa) tak naprawdę nigdy później nie pokochałem tak jak wtedy, umiem z tym żyć , choć mam huśtawki nastrojów. Ludzie którzy mnie otaczają przypominają mi o tamtej co mnie od nich odpycha, izoluje się. W tym roku jak co jakiś czas powróciło do mnie uczucie straty jak po tym kiedy ją straciłem. Żona się ode mnie odsunęła, nie mam o czym z nią rozmawiać, a raczej ona nie chce ze mną, nie mam do kogo się odezwać, dom praca czasami z synem coś podziałam. Leczyłem się na nerwice, zatoki, zresztą mam przewlekle zapalenie wiec...przyjemność sprawia mi muzyka, gitara, podróże, kontakt z ludźmi (ale tych nie ma). Te sytuacje to lekarstwo ale brak mi energii, motywacji do życia. Nie widzę sensu życia, równie dobre mógłbym wyjść z domu i nie wrócić, czuje się niedowartościowany, beznadziejny. Sex pomaga tylko w danym dniu następnego już jest źle. Czuje się nikim. Chodziłem do psychoterapeutów ale oni tylko wyciągali kasę i nic z tego nie było, co zdemotywowało mnie. Czasami myślę co zrobić? upić się, zakończyć ten bezsens. Ale picie nie pomaga.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Tomasz Kościelny
Mgr Tomasz Kościelny
Dotyczy: Zapalenie zatok Nerwica Strata bliskiej osoby Konflikty w związku Zaburzenia nastroju Psychologia Psychoterapia Motywacja Żałoba i strata

Czy ta relacja ma szansę się rozwinąć?

Mam 33 lata i nigdy nie byłam w poważnym związku. Teraz od jesieni spotykam się z mezczyzną, jednak jest to relacja bez podłoża intymnego. Poznałam Go w pracy i przyznam że to ja dążyłam do rozwinięcia tej znajomości bo mi... Mam 33 lata i nigdy nie byłam w poważnym związku. Teraz od jesieni spotykam się z mezczyzną, jednak jest to relacja bez podłoża intymnego. Poznałam Go w pracy i przyznam że to ja dążyłam do rozwinięcia tej znajomości bo mi się podobał. Wiem że Oni jest bardzo zaangażowany, pojawiło się z Jego strony uczucie. Natomiast ja mimo tylu miesięcy nie darze uczuciem Jego. Lubię z Nim spędzać czas, chociaż w wielu kwestiach mnie irytuje bo mi nadskakuje i mówi to co chciałabym usłyszeć. Ale nie czuje do Niej pożądania ani innych uczuć niż sympatia. Z drugiej strony jednak mam poczucie że zegar biologiczny tyka i warto byłoby mieć partnera pod kątem ewentualnych dzieci - tym bardziej że to dobry człowiek. Prosiłabym o wsparcie, czy takie wahania są normalne, że to może być z mojej strony po prostu brak miłości?
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Psychologia Relacje w pracy

Co mam zrobić, żeby poprawić swój stan psychiczny?

Dzień dobry leczę się na depresję lękowa i brałam anafranil niestety silne skutki uboczne w postaci zaparć zmusiły mnie do zmiany leki na dulsevie.lekarka stwierdziła że dulsevia jest słabym lekiem i mi nie pomoże.bardzo mnie tym zmartwiła tym bardziej że... Dzień dobry leczę się na depresję lękowa i brałam anafranil niestety silne skutki uboczne w postaci zaparć zmusiły mnie do zmiany leki na dulsevie.lekarka stwierdziła że dulsevia jest słabym lekiem i mi nie pomoże.bardzo mnie tym zmartwiła tym bardziej że mój stan psychiczny jest w złym stanie mam lęki mdłości senność.prosze o poradę
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Nudności Depresja Zaparcia Interna Psychiatria Psychologia Senność

Czy moja niechęć może świadczyć o zaburzeniach?

Dzień dobry, mam pytanie dotyczące kwestii seksualnej - mój mąż od dłuższego czasu namawia mnie na stosunek z inną kobietą, niestety ja nie mam takiej ochoty. Mam za sobą epizod z kobietą (około 15 lat temu, jeszcze przed poznaniem mojego... Dzień dobry, mam pytanie dotyczące kwestii seksualnej - mój mąż od dłuższego czasu namawia mnie na stosunek z inną kobietą, niestety ja nie mam takiej ochoty. Mam za sobą epizod z kobietą (około 15 lat temu, jeszcze przed poznaniem mojego męża) i nie był dla mnie to satysfakcjonujący stosunek. Mój mąż twierdzi, że czytał o badaniach, które twierdzą, że praktycznie każda kobieta ma ochotę na seks z inną kobietą i marzy o tym żeby to zrobić. Tym samym mąż uważa, że coś jest ze mną nie tak, że nie chcę się na to zgodzić. Twierdzi, że mam jakieś zaburzenia i powinnam pójść do lekarza. Pojawiają się również groźby odejścia itp. jeśli się na to nie zgodzę. Dodam tylko, że nasz seks jest satysfakcjonujący, mąż twierdzi, że jest zadowolony z naszego pożycia. Czy rzeczywiście istnieją takie badanie i moja niechęć do seksu z kobietą może świadczyć o jakichś zaburzeniach?
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dotyczy: Zaburzenia seksualne Konflikty w związku Seksuologia Psychologia Seks Stosunek seksualny

Czy powinnam dać ojcu szansę na kontakt?

Czy powinnam empatycznie podejść do mojego ojca alkoholika? Gdy byłam dzieckiem on wolał wydawać pieniądze na alkohol niż na rodzinę, na początku dawał mało pieniędzy (dało się z tego jakoś wyżyć, ale nic ponad to, a zarabiał więcej), a potem... Czy powinnam empatycznie podejść do mojego ojca alkoholika? Gdy byłam dzieckiem on wolał wydawać pieniądze na alkohol niż na rodzinę, na początku dawał mało pieniędzy (dało się z tego jakoś wyżyć, ale nic ponad to, a zarabiał więcej), a potem już wcale. Zawsze miałam mu to za złe i przez to nie utrzymuję z nim kontaktu (a niedawno chciał się spotkać ze mną i z moją siostrą, parę razy próbował się skontaktować z moją siostrą, ale ta nie odpowiadała, aż w końcu nawet próbował się skontaktować z nami przez swoją bratanicę, a naszą kuzynkę, napisała ona do mojej siostry że tata ma dla nas pieniądze
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Uzależnienie od alkoholu Psychologia

Jak poradzić sobie z takimi stanami?

Witam, właściwie nie wiem, co do końca jest, że mną nie tak leczę się na stany lękowe i ataki paniki przyjmuję Mirta zapina w dawce 45mg i Propranolol w dawce 40mg 3 razy dziennie. Od ponad 40 dni mój stan... Witam, właściwie nie wiem, co do końca jest, że mną nie tak leczę się na stany lękowe i ataki paniki przyjmuję Mirta zapina w dawce 45mg i Propranolol w dawce 40mg 3 razy dziennie. Od ponad 40 dni mój stan się pogorszył częściej pojawiają się ataki panik i ogólnie odczuwam silniejszy lęk I pojawiły się nowe objawy w postaci powtarzające się natrętne myśli odczuwam strach boję się, że umrę, że nagle zatrzyma się serce albo przestanę oddychać właściwie to już nie wiem, co się ze mną dzieję poinformowałem swojego lekarza o tym i poprosiłem o receptę na Diazepam, ale lekarz nie dał mi recepty, mimo że w przeszłości kilka razy dostałem receptę na ten lek. Coraz częściej się zastanawiam, czy ja właściwie jeszcze żyje, ponieważ czasami pojawiają się też takie myśli odczucia, że czuję się jak obcy na innej planecie Czuję się, jakbym był nie sobą boję się, że zaraz zwariuję mam wrażenie czasami, że już nie żyje, nie wiem, co mi jest, czy ja mam nerwice natręctw nerwice lękową, czy co mam tylko nadzieję, że jakby coś mi się stało, jakbym umarł to ktoś odpowie za moją śmierć, bo cały czas informowałem lekarza o tych objawach.
odpowiada 2 ekspertów:
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Natrętne myśli Nerwica natręctw Nerwica Ataki paniki Psychiatria Psychologia Psychoterapia Leki na receptę Serce

Z jakim lekarzem skonsultować takie zachowanie 14-latka?

Dzień dobry od dłuższego czasu mój już 14 letni syn robił kupę w majtki i nic sobie z tego nie robi potrafił tak chodzić do puki nie zwróciłam mu uwagi że czuć i ma się umyć i przebrać. Ostatnio jest... Dzień dobry od dłuższego czasu mój już 14 letni syn robił kupę w majtki i nic sobie z tego nie robi potrafił tak chodzić do puki nie zwróciłam mu uwagi że czuć i ma się umyć i przebrać. Ostatnio jest już to rzadziej ale nadal jest. Chodziliśmy na terapię do pani psycholog ale to nie przyniosło efektów. Syn jak go pytam czemu nie poszedł do łazienki odp.ze nie wie. Co ja mam robić w tej sytuacji gdzie się udać po pomoc. Dodam że syn słabo się uczy tak jakby mu na niczym nie zależało
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dotyczy: Pediatria Psychologia Dziecko Problemy z wypróżnianiem

Czy to może pogarszać mój stan zdrowia?

Niedawno na jednym z forów ktoś mi napisał tak: "Niewiadomo co Ci tu w ogóle odpowiedzieć bo kontrolujesz absolutnie każdą sekundę Twojego życia i analizujesz każdą myśl czy wątpliwość w nieskończoność, przez co masz jeszcze więcej lęku, depresji i analiz".... Niedawno na jednym z forów ktoś mi napisał tak: "Niewiadomo co Ci tu w ogóle odpowiedzieć bo kontrolujesz absolutnie każdą sekundę Twojego życia i analizujesz każdą myśl czy wątpliwość w nieskończoność, przez co masz jeszcze więcej lęku, depresji i analiz". Czy to prawda że kontrolowanie każdej rzeczy w swoim życiu i analizowanie prawie każdej myśli sprawia, że pogarsza nam się choroba psychiczna na którą cierpimy? Ja mam zdiagnozowaną tylko zasadniczą chorobę i ta diagnoza to "Inne zaburzenia lękowe" z ICD-10, poza tym rozmawiałam też z psychiatrką o mojej fobii społecznej i depresji. Co by się stało, gdybym postarała się przestać kontrolować i analizować wszystko co związane z moim zdrowiem psychicznym?
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Psycholog dziecięcy Joanna Skwara
Psycholog dziecięcy Joanna Skwara
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Fobie społeczne Depresja Nerwica Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak przełamać tę barierę w mówieniu?

Ostatnio zaczęłam ćwiczyć/uczyć się angielskiego z Duolingo w ramach ćwiczenia mózgu (ćwiczyć mózg poleciła mi psychiatrka żeby zniknęły moje zaburzenia funkcji poznawczych). Problem w tym że tam jednym z zadań jest wypowiadanie się na głos by ćwiczyć angielską mowę, a... Ostatnio zaczęłam ćwiczyć/uczyć się angielskiego z Duolingo w ramach ćwiczenia mózgu (ćwiczyć mózg poleciła mi psychiatrka żeby zniknęły moje zaburzenia funkcji poznawczych). Problem w tym że tam jednym z zadań jest wypowiadanie się na głos by ćwiczyć angielską mowę, a ja czuję się obserwowana (tak jakby mnie ktoś magicznie widział nawet gdy jestem sama np. u siebie w pokoju) i wstydzę się mówić cokolwiek na głos sama do siebie, a co dopiero po angielsku (ogólnie jestem dobra z angola ale m.in. mowa jest moim słabym punktem)... Jeszcze wczoraj niby byłam zawzięta że się przełamię i będę się wypowiadać na głos po angielsku, ale to dziś przyszedł czas na to zadanie i kompletnie stchórzyłam, nie jestem w stanie się odezwać, cały czas myślę że pewne osoby mnie widzą i jak tylko się odezwę moim słabym mówionym angielskim to mnie niby wyśmieją, próbowałam się przekonywać ale mi nie wyszło
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Dotyczy: Lęk Stres Niska samoocena Psychologia Samoocena

Czy mam jakiekolwiek podstawy, żeby starać się o diagnozę?

Dzień dobry, od dzieciństwa zmagam się z chaotycznością i niezapominalstwem. Chciałbym iść na diagnozę ADHD, ale moja mama mówi, że nie mam i mam tylko gorsze dni, gdy moi znajomi, w tym osoba z ADHD twierdzą, że mogę je mieć.... Dzień dobry, od dzieciństwa zmagam się z chaotycznością i niezapominalstwem. Chciałbym iść na diagnozę ADHD, ale moja mama mówi, że nie mam i mam tylko gorsze dni, gdy moi znajomi, w tym osoba z ADHD twierdzą, że mogę je mieć. podam mniej więcej przykłady, które mnie niepokoją -Zapominanie rzeczy niezbędnych do mojej pracy, zabieranie części z nich -Zapominanie przedmiotów po które potrafię się wracać 5 razy -Wysyłanie klientom zamówienie dla innego klienta -Nie rozumiem/odklejam się, gdy ktoś coś do mnie mówi -Akceptuję więcej zamówień, bo czuję się jakbym musiał to robić -Gdy pisałem ten tekst nie dokańczałem wypowiedzi, tak jakbym o nich zapomniał Chciałbym tylko wiedzieć czy mam jakiekolwiek podstawy, aby starać się zrobić diagnozę. Jestem zdania, że każdy problem, który męczy człowieka w codziennym funkcjonowaniu, jak najbardziej potrzebuję psychologa, ale w tym wypadku jestem dość zmieszany i nie wiem czy w końcu mogę coś działać. Dziękuję z góry za odpowiedzi i przepraszam za długi wpis.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Balcerzak
Mgr Katarzyna Balcerzak
Dotyczy: Zaburzenia pamięci i intelektu ADHD Psychologia

Jak poradzić sobie z takimi objawami przy stresie?

Witam, mam pewien problem. Chodzi o to że w ostatnim czasie jestem bardzo zestresowany i to co wcześniej mnie nie ruszało teraz mnie stresuje. Opisując to stresuje się sytuacjami, które nawet nie są istotne ani ważne zaczynając od szkoły to... Witam, mam pewien problem. Chodzi o to że w ostatnim czasie jestem bardzo zestresowany i to co wcześniej mnie nie ruszało teraz mnie stresuje. Opisując to stresuje się sytuacjami, które nawet nie są istotne ani ważne zaczynając od szkoły to mam tak że gdy jest jakaś ważniejsza lekcja i nauczyciel albo bierze do odpowiedzi lub jest sprawdzian albo kartkówka jestem strasznie zestresowany i pojawia się biegunka, mdłości, jest mi słabo i chęć wymiotów. Zazwyczaj w tych sytuacjach zażywam nawet 4 gumy w ciągu kilku minut, popijam je wodą aby nie mieć aż takiej chęci mdłości, pomaga to minimalnie. Jest to strasznie uciążliwe, ponieważ ciężko mi z tym funkcjonować i wcześniej czegoś takiego nie miałem. Dodam że po takich sytuacjach czuje ogromną ulgę i z powrotem dobrze się czuje. Czy mogę się tego w jakiś sposób pozbyć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Balcerzak
Mgr Katarzyna Balcerzak
Dotyczy: Biegunka Nudności Wymioty Stres Interna Psychologia Medycyna rodzinna

Czy te czynności pomogą mi leczyć się psychologicznie?

Byłam wczoraj u psycholożki i poleciła mi ona m.in. prowadzić taki dziennik/harmonogram tego co robiłam w ciągu dnia i jak się z tym czułam, poleciła mi małymi kroczkami wdrażać nowe rzeczy, oto moje pierwsze wpisy, czy to wygląda ok i... Byłam wczoraj u psycholożki i poleciła mi ona m.in. prowadzić taki dziennik/harmonogram tego co robiłam w ciągu dnia i jak się z tym czułam, poleciła mi małymi kroczkami wdrażać nowe rzeczy, oto moje pierwsze wpisy, czy to wygląda ok i w ogóle dobrze to robię? "15.05, 20:18 - 15-minutowy spacer: nie czułam przyjemności ze spaceru, podczas spacerowania poczułam zapachy które przypomniały mi dzieciństwo, czułam się obserwowana przez ludzi, mijałam 2 ludzi którzy głośno ze sobą rozmawiali i pomyślałam że też bym chciała tak umieć swobodnie głośno rozmawiać na zewnątrz nie wstydząc się że ktoś może usłyszeć, widziałam kota i chyba trochę się ucieszyłam bo uwielbiam koty. 16.05, 14:00 - prysznic: nie czułam przyjemności z prysznica, czułam się tak jakbym wykonywała obowiązek, zwróciłam uwagę na ładny zapach balsamu do ciała". Jeszcze jedną z rzeczy które psycholożka poleciła mi robić to skupiać się na dobrych rzeczach a nie na złych, a ja w tym polu "jak się z tym czułam" wypisałam praktycznie same negatywne rzeczy, no ale chciałam być szczera, prawda jest taka że mam anhedonię... Co o tym pan/pani myśli?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy to może być fobia społeczna?

W towarzystwie w którym się dobrze czuje jestem ekstrawertyczką, lubię wychodzić do ludzi, dużo rozmawiać i spędzać czas poza domem. Nie mam problemu z rozmową z obcymi ludźmi na ulicy czy na imprezie. W mojej pracy jestem zestresowana, nic się... W towarzystwie w którym się dobrze czuje jestem ekstrawertyczką, lubię wychodzić do ludzi, dużo rozmawiać i spędzać czas poza domem. Nie mam problemu z rozmową z obcymi ludźmi na ulicy czy na imprezie. W mojej pracy jestem zestresowana, nic się nie odzywam i czuje się tu źle od samego początku, nie odzywam się, nie chodzę na obiady, mówię tylko jak ktoś się o coś mnie zapyta. Nikt mi nic nie zrobił, brak mobbingu, dobra praca i stanowisko ale nie daje już rady psychicznie, nigdy tak nie miałam. Myśle ze to dlatego ze nie zintegrowalam się na początku. Czy może być to jakaś odmiana fobii społecznej ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Balcerzak
Mgr Katarzyna Balcerzak
Dotyczy: Fobie społeczne Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak radzić sobie z silnymi, natrętnymi myślami?

Witam ,mam 30 lat od kilku tygodni doświadczam bardzo natrętnych myśli , gonitw myśli nad którymi nie jestem w stanie zapanować , dodatkowo mam zaburzenia koncentracji , problemy z pamięcią , nie potrafię sobie przypomnieć o czym myślałam przed chwila... Witam ,mam 30 lat od kilku tygodni doświadczam bardzo natrętnych myśli , gonitw myśli nad którymi nie jestem w stanie zapanować , dodatkowo mam zaburzenia koncentracji , problemy z pamięcią , nie potrafię sobie przypomnieć o czym myślałam przed chwila . Dodam tylko ze sytuacja ta rozpoczęła się po bardzo stresującym wydarzeniu , które niestety cały czas jest obecne , a jest nim rozstanie . W nocy budzę się z napadami lęku . Lęk towarzyszy mi cały dzień .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Balcerzak
Mgr Katarzyna Balcerzak
Dotyczy: Natrętne myśli Zaburzenia pamięci i intelektu Psychologia Problemy z koncentracją Rozstanie

Ja radzić sobie z problemami codziennymi?

Witam mam 24 lata i nie wiem dlaczego tu nadal jestem nie mam planu na życie nawet zainteresowań czuje się nie potrzebna z rodziną udaje że wszystko jest okej chociaż pamiętam te wszystkie krzywdy które bracia mi zrobili wyzywanie,poniżanie ,pouczanie... Witam mam 24 lata i nie wiem dlaczego tu nadal jestem nie mam planu na życie nawet zainteresowań czuje się nie potrzebna z rodziną udaje że wszystko jest okej chociaż pamiętam te wszystkie krzywdy które bracia mi zrobili wyzywanie,poniżanie ,pouczanie że tak nie powinnam żyć a rodzice byli ślepi na to wszystko jestem dorosła a dalej czuje się poniżana przez braci i wykorzystywana przez rodzinę w szkole też byłam odpychają nie chciana znajomych do tej pory nie mam nigdy nie pracowałam nie mam planu co mogłabym robić i co bym chciała robić czuje się taka pusta bez niczego żyje bo czas płynie opiekuje się domem mam męża z którym też się dobrze nie układa czuje jak wszystko co chociaż troszkę mi się udało w życiu się rozpada
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy mój syn będzie jeszcze mówił?

Dzień dobry, z moim synem dzieje się coś niedobrego. Ma 15 lat i w wieku 4 lat był zdiagnozowany autyzm. Jest też upośledzony umysłowo. Syn od początku miał problemy z mową, ale w wieku około 7 lat zaczął mówić... Dzień dobry, z moim synem dzieje się coś niedobrego. Ma 15 lat i w wieku 4 lat był zdiagnozowany autyzm. Jest też upośledzony umysłowo. Syn od początku miał problemy z mową, ale w wieku około 7 lat zaczął mówić prawie normalnie tylko nie używał zaimków i przeciągał samogłoski (np. maaamaaa) no i czasami zapominał najprostszych wyrazów. Bardzo się martwię, bo ostatnio przestał mówić pełnymi zdaniami. Teraz prawie się nie odzywa, a jak już to mówi np. piciu albo am am jak chce jeść. Mówi tak, kiedy chce coś dostać. Nic więcej nie mówi. Bardzo martwimy się z mężem, bo wcześniej nie było takiej sytuacji. On jeszcze znowu zaczął machać rękami jakby chciał latać. Potrafi tak robić bardzo długo bez przerwy. Adaś też przestał reagować, gdy widzi kogoś znajomego. Nie wiem co mamy zrobić, bardzo nas to niepokoi. Czy on znowu zacznie normalnie mówić? Czy już tak zostanie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Balcerzak
Mgr Katarzyna Balcerzak
Dotyczy: Autyzm Pediatria Logopedia Psychologia Psychoterapia Dziecko Rozwój dziecka Rozwój emocjonalny dziecka
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy